Al ruim twee maanden zijn de historische stijlkamers van het Willet-Holthuysen het decor voor de tentoonstelling Shanghai Gesture. Deze tentoonstelling laat een mix van kleding, stoffen, tekeningen en foto’s door het gehele museum zien. Alle werken zijn onder leiding van gastcurator en ontwerper Alexander van Slobbe gemaakt tijdens diverse workshops. Waaronder de WorldExpo dat in 2010 in Shanghai plaatsvond.
Voor de ontwerpen, die in het museum te zien zijn, heeft Alexander van Slobbe tweedejaars textielstudenten van de Rietveld Academie Amsterdam gevraagd geweven stoffen te ontwerpen en ontwikkelen. Deze stoffen zijn vervolgens doorgegeven aan ontwerpers: Kunji Baerwald, Thera Hillenaar, Lotte van Keulen, Tessa Koops, Niki Mens en Soepboer&Stooker. Zij kregen van Alexander de opdracht om van deze stoffen jassen te ontwerpen.
Naar aanleiding van de workshops die zijn gehouden is er door de Rietveld studenten een filmpje gemaakt, hierin worden twee stofpresentaties laten zien. Het eerste deel is van Eveline Keijser. Zij laat in het filmpje haar werkproces zien, Eveline heeft namelijk- als enige studente- haar ontworpen stoffen met de hand geweven. Het tweede deel van de presentatie is van Sylvia Wozniak. Zij geeft een sfeerbeeld van de door haar ontworpen stof.
Shanghai Gesture is nog tot 13 november te zien in het Willet-Holthuysen.
My textile design is inspired by one of the greatest Dutch painters from the Golden Age, Johannes Vermeer. One of the paintings that served as an inspiration for me is ‘Woman in Blue Reading a Letter’ dating from around 1663-1664.
The woman in the painting is wearing a jacket in a beautiful shade of blue. On the wall hangs a map of Holland in ochre. Vermeer is famous for his use of blue and yellow in his paintings as is visible in other well known works such as ‘The Milkmaid’ and ‘Girl with a Pearl Earring’.
Vermeer used expensive, hard to acquire pigments to create the intense yellow and dark blue found prominently in his paintings. Blue from lapis lazuli, an intense blue stone found in mines to make the pigment ultramarine, and yellow ochre, a pigment found in earth or clay.
PAINTING TO WEAVING I tried to translate the bright colours into fabric. I made sketches and drawings using the main colours from Vermeer’s paintings to find a good balance between the colours.
To get close to the impression of the colours of the painting, I used the ‘satin weave’. This means the coloured threads (the weft) are on top to get the full colour and the white thread (warp) is completely invisible, because it’s now on the backside. I wove horizontal colour blocks: light blue, dark blue and yellow.
In painting, you start with the full colour and add white to tone the colour down to the shade you want. So in parts of the fabric I showed the white threads from the warp, I use these white threads to mix with the colour blocks and create the pattern. In some parts I let the colour flow from white to colour; a gradient.
Going for a light, soft, supple fabric, I used wool and mohair for my design. These materials are soft and drape beautifully.
I wanted my fabric to be a fresh, colourful one; modern yet referencing the beautiful paintings of Vermeer from the Golden Age. From the fabric a coat and a dress were created which are now for display in the blue room at Museum Willet Holthuysen.
When we first got the assignment to design and make a fabric inspired by the golden century, in particular the exchange between Holland and China, I immediately thought of a book that my father used to read to me when I was a little girl: “De Scheepsjongens van Bontekoe” which was about the life on a ship from the “VOC”.
What I found really interesting about those travels were the maps that were used. They were full of lines and marks and I wanted to know more. This led me to the Rotterdam Maritime Museum Library, which was filled with old retired sailors whom were more than happy to share with me everything they knew about the VOC maps.
There they told me about the use of the compass card lines, how the VOC map maker would draw about 17 compass cards spread out over the entire map so that the captain could follow the lines while sailing. They would start from one compass card line for instance towards the south, and when they had to make a turn to the east, they would continue their path south until their line on the map would cross the line of another compass card that could be followed eastwards.
This tactic made the ships zigzag through the seas. However with land in sight the ship could sail more freely. Now the land could serve as visual aid for navigation. The mapmaker on board the ship then drew all the landmarks on the map from the perspective of their location as they saw these landmarks for the first time, so that the shipmen would know the next time if they have arrived from the right angle. He would also draw a trail of numbers on the maps, which represent the depth of the water underneath them. Because of these numbers and compass lines you can clearly see on the map the contrast between the linear and the cyclical way of navigation by the VOC ships.
What I also came to know during my visit to this museum library was that the maps that were used by the VOC were only almost accurate (proportion wise) when it came to the seas. It didn’t matter to the sailors what the correct proportions of the land were, only the parts of land that bordered the sea had to be correctly depicted. So everything else got stretched and deformed to form around the proportionally correct seas.
CARTOGRAPHY
This new discovery made me view maps as pattern parts of the world. How to cut or stretch and where?
DESIGN
After this research I started designing my fabric taking the route from Holland to china as my starting point, with the visible pieces of land that border the sea shown as squares. Now the land and sea was still somewhat proportionally correct, so I cut the map up and dived it over the entire fabric, I stretched the strips out so far that the biases became obviously present. Now this map stopped trying to portray the world and mislead the eye. Because it is and was not what our world looks like. I made it become what it really already was: a portrait or caricature inspired by this planet earth.
COAT
I made this fabric with the intention for it to be cut up, stretched out, wrinkled in or rearranged. Considering the material, I think it wants to be an evening coat going to fancy parties and traveling in style. Only worn by the glamorous or scandalous and only to see the light of day when it leaves the salon on a slightly intoxicated diva, quickly making her way to the limousine.
Het zal je maar gebeuren: als student van de Rietveld Academie een opdracht krijgen van ontwerper Alexander van Slobbe! Toch overkwam het de tweedejaars studenten van de afdeling Textiel. In samenwerking met Van Slobbe ontwikkelde elke student afgelopen voorjaar een stof waarmee vervolgens ontwerpers aan de slag gingen. Niet altijd even makkelijk: inspiratiebron was de Gouden Eeuw en de stof moest vernieuwend zijn.
De opdracht paste goed binnen de opleiding. Textiel als materiaal, als systeem, als ‘mogelijkheid’ is altijd het uitgangspunt. Het vergaren van kennis over materialen en technieken, het ontwerpen van het werk en het leren plaatsen in een context vormen de basis van de afdeling Textiel. De ontwikkelde stoffen zijn inmiddels verwerkt tot een bijzondere jassencollectie. De resultaten zijn tot en met 13 november 2011 te zien in de tentoonstelling Shanghai Gesture by Alexander van Slobbe.
Let me tell you a story:
In the midst of this enclosed park, where there is a beautiful grove, the Great Khan has built another large palace, constructed entirely out of canes. (…) The roof is also made of canes, so well varnished that it is quite waterproof. Let me explain how it is constructed. You must know that these canes are more than three palms in girth and from ten to fifteen paces long. They are sliced down through the middle from one knot to the next, thus making two shingles. These shingles are thick and long enough not only for roofing but for every sort of construction. The palace, then, is built entirely of such canes. As a protection against the wind each shingle is fastened with nails. And the Great Khan has had it so designed that it can be moved whenever he fancies; for it is held in place by more than 200 cords of silk.
This is one of the excerpts from Marco Polo’s travels, his travels to China. Dating form around 1271. The world is opening up for the first time, merchants are exploring regions for trade and exploit. Polo was asked by the emperor of China, Kubulai Khan to perform diplomatic missions and to travel from one region to the next, visiting corner to corner of the enormous empire.
Every village, every region he documented with precision.
So you might wonder how this story connects to our topic of the golden age, and the relations between Holland an China. In the golden age trade and travel came to a climax. Ships all over the oceans, products traded from harbor to harbor. What is of interest to me, are the first encounters. Where it started. Our first experiences and reflections on other civilizations, our fascinations, the fears, the wonder and marvel.
It’s a story on how we see the other, how we reflect on the other and how we become the other.
In this narration we add layer upon layer, constructing our own truths. Narrating from memory, and putting the pieces back together, but not necessarily in the right places. Is is a recreated realism. And if in the end our story will be chaotic and confusing, it will not matter. Because every detail was added with sincerity.
At the end of his life, Polo put his adventures and stories into words. He is know to have said: I did not tell half of what I saw, because no one would have believed me. But that is still what happened, the people were not yet ready to hear about the unknown worlds he described. So they called him the man of a million lies.
However true, of false, I was enchanted by his detailed and precise stories and descriptions of the architecture he encountered. Beautiful constructions, all made from bamboo. This versatile material that was used for framework, detailing, and roofing. Like in the excerpt I read out earlier. Different ways of layering one material on top of the other to create a surface. This attitude of constructing, and the irregularities of the material should be in a fabric aswell. So straw upon straw, shingle upon shingle (a shingle is one unit of roofing, like a tile)
‘To restore a building is not just to maintain it, repair it, or reconstruct it; it means taking it back to a completeness that may never have existed at all.”
So this is exactly what I asked the fashion designer, to restore this fabric. Restore this fabric into a coat. To take it back to a completeness that may never have existed at all.
Ontwerpersduo Soepboer & Stooker, bestaande uit Berber Soepboer en Anne Stooker, heeft elkaar elkaar leren kennen op de Gerrit Rietveld Academie. Voor Shanghai Gesture hebben zij samen een jas ontworpen.
Op de afbeelding hiernaast zie je het geïdealiseerde portret van Cixi (1835-1908), keizerin-weduwe van China, door de Nederlandse schilder Hubert Vos. Ondanks de gevorderde leeftijd van Cixi ten tijde van de sessies (ze was 70 jaar), heeft Vos haar neergezet als een knappe strenge vrouw van ongeveer 30 jaar oud. Ze gaf Hubert Vos een Chinese naam en zij bepaalde met welke karakters deze naam moest worden geschreven. Het waren ook haar instructies geweest dat hij niet realistisch mocht schilderen: ‘Ik ben ooit mooi geweest’. Het werd op deze manier dus meer een monument dan een echt portret.
Het concept is toen geworden: Een jas als facade naar de buitenwereld – een jas die autoriteit, meedogenloosheid en jeugdige kracht uitstraalt ongeacht het uiterlijk van de drager:
- jassen/kledingstukken die autoriteit uitstralen
- wat komt jeugdig of jong over
- met wat voor vormen kun je de houding van de drager manipuleren tot een autoritaire houding, en de kijker op het verkeerde been zetten.
- wanneer laat je de kijker de waarheid zien.
Wij hebben gekozen voor dit schilderij als uitgangspunt voor ons concept, omdat we op zoek waren naar een inspirerende connectie tussen Nederland en China. We hebben een jas ontworpen die alle facetten van ons concept bevat. De structuur, het materiaal en de kleur van het stofontwerp van Isa van Gool was de aanleiding van onze stofkeuze. Uiteindelijk bleek deze stof perfect samen te vallen met ons concept, gezien ‘wit’ voor maagdelijkheid en jeugdigheid staat.
Tot en met 13 november 2011 vormen de historische stijlkamers van het grachtenmuseum Willet-Holthuysen het decor voor jurken, jassen, tops, modefoto’s en illustraties. De werken zijn gemaakt onder leiding van ontwerper Alexander van Slobbe tijdens diverse workshops. De hedendaagse mode levert samen met de antieke inrichting van het huis een verassende presentatie op. Oud en nieuw ontmoeten elkaar. Vast een voorproefje? Bekijk hieronder een fotoselectie van de tentoonstelling.
Een van de studenten van de Gerrit Rietveld Academie die heeft meegewerkt aan Shanghai Gesture is Isa van Gool. Hieronder beschrijft Isa op eigen wijze het proces van het ontwerpen van een stof.
Na onderzoek, afbeeldingen zoeken,
museum bezoek, eigen archief doorzoeken.
Er komt heel wat langs.
Er komt een gevoel boven
Dan is er een moment, dat ik voel welke kant ik op zal gaan.
Hoe het eruit ziet weet ik nog niet.
Het zal dan nog duren, en duren voordat ik het in taal
kan uitspreken. Of kan laten zien in beeld.
Met het uitspreken en praten gaat het dan snel.
Het krijgt een nieuwe vorm.
Er word iets vastgezet. Voor even lijkt het opgelost. Tevens dient zich een nieuwe moeilijkheid voor.
Taal is geen beeld.
Dan zoek je beeld of maak je beeld.
Je hebt beeld,
en kijk je of het klopt.
Aangestuurd door gesprekken of overleg kunnen barricades opgelost
worden. En kunnen tevens barricades opgeworpen worden.
Als de grootste beslissingen eenmaal genomen zijn.
Kan het gaan over een lijntje hier of daar.
Het lijkt dan soms niet uit te maken,
maar juist dat kunnen de beslissingen zijn
die een goed ontwerp onderscheidt.
While researching Chinese art of the Golden Age I came across a beautiful multiple colour block print. It was dating from 1626. Wu Fa-hsiang made it in the most fertile years of the block printing history of China. It’s part of a series, which was the first one in that time, using a new multiple-plate process. For each colour of the illustration, a separate plate was used. Further more, was the printing paper pressed between corresponding intaglio and relief carved plates, in order to get raised or embossed areas on the print. This created a totally new style in Chinese printmaking. The block-print surpassed his previous stage as book illustration and evolved into an independent art.
The Chinese print of Wu Fa-hsiang shows precision, refinement of the printing technique as well as harmony of line and composition. The artist captured not only the outer appearance of the rock but also its inner essence: its life force, energy and spirit.
I adopted the idea of representing a rock in such a refined way. The yarns for my fabric I wanted to be natural and light coloured. While weaving I found out that there are different white tones. When they are placed next to each other, you see that some are more greyish, yellowish, bluish or red. With in mind the creation of a fabric for a winter coat, I decided to work with a combination of white mohair and greyish wool. The white mohair is adjudged to a mountainous pattern and the greyish wool to a reconstruction of the rock print pattern. So I actually used my own interpretation and the background information of the Chinese print of Wu Fa-hsiang to create a supple, soft and refined textile.
Hoewel afgelopen zaterdagmiddag de regen met bakken uit de lucht kwam vallen, kon ‘s ochtends de internationale modepers in het zonnetje koffie drinken in de tuin van Museum Willet-Holthuysen.
Journalisten van onder andere Vogue Italia, Vogue UK en Vogue Brazil zijn voor de Fashion Week naar Amsterdam gekomen. De tentoonstelling Shanghai Gesture, curated by Alexander van Slobbe stond op het ochtendprogramma. Na een introductie door ontwerper en gastcurator Alexander van Slobbe werd de pers door deelnemende ontwerpers en Rietveldstudenten meegenomen door de stijlkamers van het huis waar hun ontwerpen staan opgesteld. De pers was onder de indruk van de hoogwaardige kwaliteit van de ontworpen stoffen en kleding. Daarnaast werd er zichtbaar genoten van de historische stijlkamers. Maar ja, modejournalist of niet, elke toerist wil toch even een blik werpen achter de gevel van een van de Amsterdamse grachtenhuizen?
Welkom bij Shanghai Gesture, curated by Alexander van Slobbe. Het Amsterdam Museum presenteert een dynamische mix van fotografie, kleding, film en tekeningen afkomstig van Nederlandse en Chinese ontwerpers en studenten. Bezoek de ontwerpen en collecties van 8 juli t/m 13 november 2011 in Museum Willet-Holthuysen aan de Herengracht 605.
Al ruim twee maanden zijn de historische stijlkamers van het Willet-Holthuysen het decor voor de tentoonstelling Shanghai Gesture. Deze tentoonstelling laat een mix van kleding, stoffen, tekeningen en foto’s door het gehele museum zien. Alle werken zijn onder leiding van gastcurator en ontwerper Alexander van Slobbe gemaakt tijdens diverse workshops. Waaronder de WorldExpo dat in 2010 in Shanghai plaatsvond.
